Reklama

Strona główna
There are no translations available.

Obecnie rozróżniania się krioterapię miejscową – kriodestrukcję oraz krioterapię ogólną. Krioterapia miejscowa polega na przyłożeniu do miejsca zmienionego chorobowo bardzo niskiej temperatury. Zabieg taki powtarza się w jednym cyklu kilkakrotnie, co doprowadza do zamarzania zawartości komórek, pękania błon biologicznych i w konsekwencji destrukcji tkanki. Krioterapia ogólna polega na poddaniu całego ciała przez krótki czas ok. 3 minut, również niskich temperatur sięgających nawet -160°C. W odróżnieniu od krioterapii miejscowej, krioterapia ogólna nie niszczy tkanek, a jedynie dostarcza organizmowi stresu fizjologicznego. Tak niskie temperatury wywołują natychmiastową reakcję obronną organizmu. W początkowej fazie powodując skurcz naczyń krwionośnych i mięśni, spowolnienie przepływu krwi i przemiany materii, po czym organizm, broniąc się przed zimnem, gwałtownie rozszerza naczynia krwionośne i zwiększa przepływ krwi. Skutkiem takiej reakcji organizmu jest zwiększony dopływ do komórek składników odżywczych i tlenu, a także substancji przeciwzapalnych. W rezultacie zmniejszeniu ulega ból, stan zapalny, szybciej regenerują się uszkodzone tkanki. Mięśnie ulegają rozluźnieniu, przyspiesza się przemiana materii, a układ odpornościowy pracuje na wysokich obrotach. Krioterapia wykorzystywana jest głównie w leczeniu schorzeń narządu ruchu – RZS (reumatoidalnego zapalenia stawów) oraz chorób zwyrodnieniowych stawów. Zastosowanie terapii zimnem likwiduje obrzęki i uelastycznia mięśnie, co bardzo ułatwia rehabilitację. Udowodniono naukowo, iż tak niska temperatura przyspiesza regenerację tkanek. Terapia zimnem wykorzystywana jest również w przypadku urazów – nadwerężenia mięśni i więzadeł, czy zapalenia ścięgien. Krioterapia ma jednak działanie znacznie szersze. Pozwala wzmocnić kości i mięśnie, przynosi ulgę przy chorobach neurologicznych i co najważniejsze zwiększa odporność.

 

REKLAMA



tylko ramowo szyte buty ...